National Doctors Day 2025: ਸਾਰੇ ਹੀਰੋ ਕੈਪ ਨਹੀਂ ਪਹਿਨਦੇ, ਕੁਝ ਚਿੱਟੇ ਕੋਟ ਵੀ ਪਹਿਨਦੇ ;ਜਾਣੋ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਾਰੇ
National Doctors Day 2025: 1 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ, ਦੇਸ਼ ਭਰ ਦੇ ਲੋਕ ਡਾਕਟਰ ਦਿਵਸ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਡਾਕਟਰ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਕੋਵਿਡ ਵਰਗੀ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲੋਕ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੁਪਰਹੀਰੋ ਮੰਨਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਬਚਾਈਆਂ। ਕੋਵਿਡ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਡਾਕਟਰ ਹੀ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਢਾਲ ਸਨ। ਪਰ ਡਾਕਟਰ ਦਾ ਪੇਸ਼ਾ ਹੋਣਾ ਇੰਨਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਇਹ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਡਾਕਟਰ ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਡਾਕਟਰ ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਆਓ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਤੋਂ ਕਿ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿਵੇਂ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹੜੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਡਾ. ਅਕਸ਼ਤ ਮਲਿਕ (ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਕੰਸਲਟੈਂਟ ਸਰਜੀਕਲ ਓਨਕੋਲੋਜਿਸਟ (ਹੈੱਡ ਐਂਡ ਨੇਕ ਰੋਬੋਟਿਕ ਸਰਜਰੀ, ਮੈਕਸ ਹਸਪਤਾਲ, ਦਿੱਲੀ, ਸਾਕੇਤ) ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, ‘ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਾਹਰੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਅਤੇ ਸਥਿਰ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਯਾਤਰਾ ਛੁਪੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਲੰਬੇ ਘੰਟੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ, ਬਿਨਾਂ ਬ੍ਰੇਕ ਦੇ ਓਟੀ ਸ਼ਡਿਊਲ, ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਕਾਲਾਂ ਅਤੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦਾ ਦਬਾਅ ਇਹ ਸਭ ਸਾਡੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀ ਰੁਟੀਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ।’
ਹਰ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਡਰ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ
ਇੱਕ ਸਰਜਨ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਹਰ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੈਸਲੇ ਦਾ ਦਬਾਅ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਡਰ ਕਿ ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗਲਤੀ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਮਰੀਜ਼ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੀਮਤ ‘ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਬਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਡਾਕਟਰੀ ਪੇਸ਼ਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਪਡੇਟ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸਮਾਂ ਕੱਢਣਾ ਅਤੇ ਨਵੀਆਂ ਖੋਜਾਂ, ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਨੂੰ ਸਿੱਖਦੇ ਰਹਿਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ
ਇੰਨੀ ਰੁਝੇਵਿਆਂ ਭਰੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਕਹਾਂ ਤਾਂ, ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੱਥ ਮਿਲਾਓ। ਕਦੇ ਇਕੱਠੇ, ਕਦੇ ਟਕਰਾਅ ਵਿੱਚ। ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਕੱਢਣਾ ਇੱਕ ਚੁਣੌਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਕਾਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦਿਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਤ। ਸਾਨੂੰ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਪਲਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਰਾਤ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੀ ਮੇਜ਼ ‘ਤੇ 20 ਮਿੰਟ ਹੋਣ ਜਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀਡੀਓ ਕਾਲ। ਕਈ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਅਚਾਨਕ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਕਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਅਸੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ‘ਤੇ ਲੇਟਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸੌਂ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਫ਼ੋਨ ਵੱਜਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹਸਪਤਾਲ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।’
ਕੋਵਿਡ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਵੇਗਾ
ਡਾ. ਅਕਸ਼ਿਤ ਮਲਿਕ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੌਰਾਨ, ਅਸੀਂ ਫਰੰਟ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹਾਂ। ਕੋਵਿਡ-19 ਵਰਗੀ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ। ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ, ਇਹ ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਥਕਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪੀਪੀਈ ਕਿੱਟ ਪਹਿਨ ਕੇ ਘੰਟਿਆਂਬੱਧੀ ਕੰਮ ਕਰਨਾ, ਲਾਗ ਦਾ ਡਰ, ਸੀਮਤ ਸਰੋਤ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਬਦਲਦੇ ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਕਿਸੇ ਚੁਣੌਤੀ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ, ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਲਾਗ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ ਚਿੰਤਾ।
ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ
ਕਈ ਵਾਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਪਰਿਵਾਰ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਕਰਮਿਤ ਨਾ ਕਰੀਏ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਕੰਮ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤਣਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਾਲ ਹੀ, ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੌਰਾਨ, ਸਮਾਜ ਤੋਂ ਉਮੀਦਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਜਾਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਡਾਕਟਰੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਨ ਹੈ। ਸੇਵਾ, ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਰੀਜ਼ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਜਿੱਤ ਕੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਰ ਕੁਰਬਾਨੀ ਕੀਮਤੀ ਜਾਪਦੀ ਹੈ।
