‘ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆਊਂਗਾ’: ਵੰਡ ਵੇਲੇ ਵਿਛੜੇ ਪ੍ਰੀਤਮ-ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਹਾਣੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਮਤਿਆਜ਼ ਅਲੀ ਨੂੰ ਵੀ ਰੁਆ ਦਿੱਤਾ!

ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਵੰਡ (1947 Partition) ਸਿਰਫ਼ ਸਰਹੱਦਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਲੱਖਾਂ ਦਿਲਾਂ, ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਅਧੂਰੇ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਦਰਦਨਾਕ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਇਮਤਿਆਜ਼ ਅਲੀ (Imtiaz Ali) ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਹੇਠ ਬਣੀ ਨਵੀਂ ਫਿਲਮ ‘ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆਊਂਗਾ’ (Main Vaapas Aaunga) ਇਨੀਂ ਦਿਨੀਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਸੁਰਖੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਹ ਫਿਲਮ ਕਿਸੇ ਕਾਲਪਨਿਕ ਕਹਾਣੀ ‘ਤੇ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਵੰਡ ਦੇ ਕਾਲੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਵਿਛੜੇ ਇੱਕ ਅਸਲ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜੋੜੇ — ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਦਿਲ ਕੰਬਾਊ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਹਾਣੀ ‘ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਅੱਜ ਇੱਕ ਮਿਸਾਲ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।

ਕੌਣ ਸਨ ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ?

ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸਾਲ 1947 ਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਅਣਵੰਡੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਤਮ (ਇੱਕ ਮੁਸਲਿਮ ਮੁਟਿਆਰ) ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ (ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ/ਸਿੱਖ ਨੌਜਵਾਨ) ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬੇਪਨਾਹ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਧਾਰਨ ਸਨ, ਪਰ ਵੰਡ ਦੀ ਅੱਗ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਆਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਦੰਗੇ ਭੜਕ ਗਏ। ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਵੱਲ ਭੱਜਣਾ ਪਿਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈ।

ਵਿਛੜਨ ਦੇ ਉਸ ਆਖਰੀ ਰੋਮਾਂਚਕ ਅਤੇ ਦਰਦਨਾਕ ਪਲ ‘ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਦੇਖ ਕੇ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ— “ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆਊਂਗਾ…” (ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆਵਾਂਗਾ)। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਭਰੋਸਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ।

ਸਰਹੱਦਾਂ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਵੀ ਨਾ ਤੋੜ ਸਕੀਆਂ ਪਿਆਰ ਦਾ ਹੌਸਲਾ

ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਬਣ ਗਏ। ਨਾ ਕੋਈ ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਚਿੱਠੀਆਂ ਭੇਜਣ ਦਾ ਕੋਈ ਸੌਖਾ ਸਾਧਨ। ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਦੂਜਾ ਇਨਸਾਨ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਨਹੀਂ ਭੁਲਾਇਆ। ਕਈ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੇ ਲੰਬੇ ਇੰਤਜ਼ਾਰ, ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਗਜ਼ੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ, ਵੀਜ਼ਾ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਅਤੇ ਸਰਹੱਦੀ ਤਣਾਅ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਭਗਵਾਨ ਆਖਰਕਾਰ ਬੁੱਢੇਪੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਏ। ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲ ਅਤੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀਆਂ ਝੁਰੜੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਮਰ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

ਇਮਤਿਆਜ਼ ਅਲੀ ਨੇ ਕਿਉਂ ਚੁਣੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ?

‘ਜਬ ਵੀ ਮੈਟ’, ‘ਰੌਕਸਟਾਰ’ ਅਤੇ ‘ਲੈਲਾ ਮਜਨੂੰ’ ਵਰਗੀਆਂ ਸੁਪਰਹਿੱਟ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਫਿਲਮਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਇਮਤਿਆਜ਼ ਅਲੀ ਨੇ ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਇਸ ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੰਝੂ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕੇ। ਇਮਤਿਆਜ਼ ਮੁਤਾਬਕ:

“ਅੱਜ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਪਿਆਰ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ 1947 ਦੀ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਸੱਚਾ ਪਿਆਰ ਸਰਹੱਦਾਂ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਉੱਪਰ ਹੈ। ‘ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆਊਂਗਾ’ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਉਸ ਦੌਰ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਹੈ।”

ਇਹ ਫਿਲਮ ਸਿਨੇਮਾਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਝੰਜੋੜ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰੀਤਮ-ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰੇਮ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।