ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੀ ਜਿੱਥੇ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ
ਜਦੋਂ ਕਠੂਆ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਮੀਂਹ ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਆਏ ਹੜ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੀਵਨ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਡੌਬ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਸੀ ਜੋ ਉਮੀਦ ਦੇ ਪੁਲ ਵਜੋਂ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ। ਦਿਲੁਆਨ, ਮੰਜਾਲੀ, ਪਰਾਲਾ, ਜਮਾਲਪੁਰ ਅਤੇ ਬਿੱਜਤ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦਾ ਡਰ ਸੀ, ਰਾਈਜ਼ਿੰਗ ਸਟਾਰ ਕੋਰ ਦੇ ਜਵਾਨ ਹਿੰਮਤ ਅਤੇ ਹਮਦਰਦੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਆਏ।
ਫੌਜ ਦੀਆਂ ਜੇਸੀਬੀ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਨੇ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਅਣਥੱਕ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਜੋ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਸਤੇ ਬਣਾਏ ਜਾ ਸਕਣ ਅਤੇ ਮਲਬੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਰਸਤੇ ਸਾਫ਼ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਣ ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਸੇਵਾ-ਦਿਮਾਗ਼ ਵਾਲੇ ਦਿਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੇਧਿਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਟੀਲੀ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਨੇ ਤਬਾਹੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਾਹਤ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ।
200 ਪਰਿਵਾਰਾਂ – 650 ਮਰਦ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚੇ- ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਰਾਤੋ-ਰਾਤ ਬਦਲ ਗਈ ਸੀ। ਫਿਰ ਵੀ ਫੌਜ ਹਰ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ‘ਤੇ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਭੋਜਨ, ਸਾਫ਼ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਚਾਕਲੇਟ ਵੀ ਵੰਡ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਾਸਾ ਹੜ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਮਲ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵਰਦੀ ਇੱਕ ਫਰਜ਼ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਣ ਗਈ- ਇਹ ਦੇਖਭਾਲ, ਭਰੋਸਾ ਅਤੇ ਸਾਂਝੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਗਈ।
ਇਹ ਰਾਹਤ ਕਾਰਜ ਫੌਜ ਦੇ ਸਦੀਵੀ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਸ਼ਨ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਪਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ। ਕਠੂਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੇ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਪਲਾਈ ਪਹੁੰਚਾਈ- ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਾਣ-ਸਨਮਾਨ ਬਹਾਲ ਕੀਤਾ, ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦੀ ਤਾਲ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦੀ।
ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਘੱਟਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫੌਜ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਰੋਤ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਸੈਨਿਕ ਵਚਨਬੱਧ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਅਟੱਲ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਰਸਤਾ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ – ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਟੀਲ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸਗੋਂ ਹਰ ਭਾਰਤੀ ਲਈ ਧੜਕਣ ਵਾਲੇ ਦਿਲਾਂ ਨਾਲ।
