ਅੱਤਵਾਦ ਦੀ ‘ਨਾਭੀ’ ‘ਤੇ ਅਜਿਹਾ ਹਮਲਾ ਕਿ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਕਰੀਬੀ ਦੇਸ਼ ਵੀ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇਗਾ ਨੁਕਸਾਨ
operation sindoor indian army; ਇਹ ਹਮਲਾ ਅਟੱਲ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਨਤਕ ਦਬਾਅ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ। ਮੀਡੀਆ ਅਤੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਭਿਆਨਕ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਪੁਲਵਾਮਾ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲੋਕ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਪਰ ਲੋਕ ਇਸ ਘਟਨਾ ‘ਤੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜਿੰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ। ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਇੱਕ ਮੀਟਰ ਅੰਦਰ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਸੌ ਕਿਲੋਮੀਟਰ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਲਈ, ਹਮਲਾ ਇੱਕ ਹਮਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਅੱਤਵਾਦ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਤੇ ਵੀ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਤਿਆਰੀ ਚੰਗੀ ਸੀ….
ਇਸ ਹਮਲੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। “ਸਿੰਦੂਰ” ਨਾਮ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਇਆ ਵੀਡੀਓ, ਅਤੇ ਦੋ ਮਹਿਲਾ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦਾ ਐਲਾਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿੰਨੀ ਚੰਗੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਦੋ ਹਫ਼ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤਿਆਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਫੌਜੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦੋਵੇਂ। ਇਹ ਕਾਰਵਾਈ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਸਾਡੇ ਇਰਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ
ਕਮਾਂਡਰ ਜੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ (ਸੇਵਾਮੁਕਤ) ਨੇ ਨਿਊ ਇੰਡੀਅਨ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਭਾਰਤ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਸਾਹਮਣੇ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਦਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ ਕਿ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਅੱਤਵਾਦ ਦਾ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ। ਹਰ ਕੋਈ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਹਾਂ, ਤੁਰੰਤ ਸਬੂਤ ਦੇਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਬੂਤ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਚ ਸਾਬਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੁਨੀਆ ਵੀ ਇਹ ਜਾਣਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਨੇ ਅੱਤਵਾਦ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ‘ਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਭਾਰਤ ਦੀ ਕਲਾਸਿਕ ਸਜ਼ਾ ਹੜਤਾਲ
ਅਸੀਂ ਉਹ ਕੀਤਾ ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ “ਕਲਾਸਿਕ ਸਜ਼ਾ ਹੜਤਾਲ” ਕਹਾਂਗਾ। ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਾਗਰਿਕ ਜਾਂ ਫੌਜੀ ਸੰਸਥਾਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂਹਿਆ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਵਾਈ ਖੇਤਰ, ਜ਼ਮੀਨ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਜਿੱਥੋਂ ਅੱਤਵਾਦ ਫੈਲਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਆਪਣੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕੇ। ਇਹ ਹਮਲਾ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਲਈ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਵਹਾਰ ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਦੁਬਾਰਾ ਹਮਲਾ ਕਰਾਂਗੇ, ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ।
ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਮਲਾ ਕਿੱਥੇ ਕਰਨਾ ਹੈ?
ਹੁਣ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ‘ਤੇ ਜਵਾਬੀ ਕਾਰਵਾਈ ਲਈ ਬਹੁਤ ਦਬਾਅ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਜਵਾਬੀ ਕਾਰਵਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਘੱਟ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਜਵਾਬੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨਗੇ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ‘ਤੇ ਦਬਾਅ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦੇ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿਸ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਮਲਾ ਕਿੱਥੇ ਕਰਨਾ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਗੈਰ-ਫੌਜੀ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਫੌਜੀ ਟਿਕਾਣਿਆਂ ‘ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਅੱਤਵਾਦ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ “ਅੱਤਵਾਦੀ ਕੈਂਪ” ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਬਣਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ ਜੋ ਸਾਡੇ ਹਮਲੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਫੌਜੀ ਅੱਡੇ ‘ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਹਿਣ ਕਿ ਅਸੀਂ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਬਾਲਾਕੋਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਗੇਡ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਬੰਬ ਸੁੱਟੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਵਧਾਏ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਲਈ।
ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਸੌਖਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਹੱਥ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ
ਜੇਕਰ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਥਿਤੀ ਸੁਧਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਅਸੀਂ ਦੁਬਾਰਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਇਸ ਗੱਲ ‘ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅੱਗੇ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸਦਾ ਜਵਾਬ ਕਿਵੇਂ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਪਹਿਲਾ ਹਮਲਾ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਦਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਯੋਜਨਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਭਰਮ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਇਹ ਹਮਲਾ ਅੱਤਵਾਦ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਇਹ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਅੱਤਵਾਦ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਹਮਲੇ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਪਰ ਸੱਚਾਈ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਦਬਾਅ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਪਾਣੀ ਵਰਗੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਲਓ। ਅਸੀਂ ਦਬਾਅ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਡੈਮ ਨਹੀਂ ਬਣਾਏ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦਬਾਅ ਬਣਾ ਸਕਣ। ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਆਸਾਨ ਹੈ ਕਿ “ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ”, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਮਾਰਨ ਲਈ ਹੱਥ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
60% ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਦੀ ਹੈ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਫੌਜ
ਸਹੀ ਰਣਨੀਤੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਫੌਜ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ 60% ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਜਵਾਬਦੇਹ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹ ਬਾਹਰੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਬਣਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਕੜ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁਧਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸਾਡੇ ਵਰਗੇ ਲੋਕਤੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਇੱਕੋ ਰਣਨੀਤੀ ‘ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਚੋਣਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਲਗਾਤਾਰ ਦਬਾਅ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਲੜਾਈ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜ ਰਹੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਦੇਸ਼ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਬਿਜਲੀ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਵਰਗੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਲੋਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਫੌਜ ਕੋਲ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕਜੁੱਟ ਰੱਖ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੈ ਬਾਹਰੀ ਦੁਸ਼ਮਣ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਯਕੀਨੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਜਵਾਬ ਦੇਣਗੇ। ਉਹ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜਵਾਬ ਦੇਣਗੇ।
ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਦਿਖਾਵਾ ਹੈ ਤੁਰਕੀ ਜੰਗੀ ਜਹਾਜ਼
ਬਾਹਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵੀ ਮੌਕੇ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਚੀਨ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੂੰ ਨਿਗਰਾਨੀ, ਸਾਈਬਰ ਸਹਾਇਤਾ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰੀ ਖੁਫੀਆ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ ਜੋ ਪੀਓਕੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾਵੇ। ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੇ ਹਾਲੀਆ ਕਦਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤਬਦੀਲੀ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭੂਗੋਲ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭਾਰਤ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਰੂਸ ਚੀਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਮਰੀਕਾ, ਜੋ ਇਸ ਵੇਲੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਘਬਰਾਇਆ ਅਤੇ ਸਾਵਧਾਨ ਹੈ, ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਨਿਰਪੱਖ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੁਰਕੀ ਦਾ ਜੰਗੀ ਜਹਾਜ਼ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਦਿਖਾਵਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਕਦਮ ਹਨ।
